Home / Nieuws / Grace neemt ons in het ootje…

Grace neemt ons in het ootje…

Grace, genade, betekent haar naam. Maar om heel eerlijk te zijn konden wij daar niet veel van terug zien.

We kregen via-via een nieuwe patiënt door en mijn collega’s deden een intake en namen haar op in het programma. Naast dat ze aids had, tobde ze ook nog met andere problemen waarvoor ze een operatie nodig had. Wij hadden aangegeven de helft van deze operatie te willen betalen.

Toen we daar voor de derde keer op bezoek waren vroeg ik haar om de medicijnen te laten zien evenals haar afsprakenkaart. Alle patiënten die aidsremmers gebruiken krijgen een kaart met daarop de afspraken vermeld en de medicatie die zij gebruiken.
Zoals ik vaker doe, controleerde ik haar medicatiepotjes en opende deze. Eén ervan was nog dicht…dat verbaasde mij al. Na wat doorvragen gaf ze aan dat dit een nieuw potje was etc. Goed, dat moet je dan geloven. Toen ik echter haar afsprakenkaart bekeek, zag ik dat zij haar afspraak gemist had vorige week. We pushten haar om zo snel mogelijk te gaan, dit is namelijk erg belangrijk! Als mensen een afspraak missen, is de kans groot dat zij hun medicatie niet (meer) trouw innemen.  We gaven aan dat wij volgende week terug zouden komen om te controleren of zij was geweest, zo niet, dan zou er een pittig gesprek volgen met eventuele consequenties.
Toen ik Grace daarna ook nog vroeg op welke tijdstippen ze haar medicatie innam had ze totaal geen idee wanneer zij welke in moest nemen. Ook dat was apart.

De week erop gaan we terug. Grace zit al glimlachend op haar bed (ze woont in een klein huisje, gemaakt van modder, waar alleen een bed, wat stoelen en en tafel inpassen). Ze begroet ons vriendelijk en uiteraard worden er eerst de gebruikelijke begroetingen gedaan. Daarna vraag ik haar opnieuw naar haar afsprakenkaar t én de medicatie. Het potje is inmiddels wel geopend, maar zit nog erg vol. En daarom begin ik, zoals we vaker (moeten) doen, de tabletten te tellen. Er zitten nog 59 tabletten in, terwijl er normaal gesproken 60 tabletten inzitten…. Mijn gevoel zegt dat er hier iets niet klopt..! Als ik haar afsprakenkaart nog eens goed bekijk zie ik dat alle voorgaande afspraken met dezelfde pen en het zelfde handschrift geschreven zijn, dat is best toevallig.
Als we haar vragen hoe het kan dat er nog 59 tabletten in zitten geeft ze aan dat dit komt omdat ze de afgelopen keer de potjes bijgevuld hebben. Nou, dit gebeurd dus echt nooit in de kliniek, ze geven de patiënten áltijd nieuwe potjes, niks geen bijvullen, en dat vertel ik haar ook duidelijk.

Op de afsprakenkaart staat ook haar patiëntennummer en een telefoonnummer, ik vraag mijn collega om te bellen om te controleren of zij afgelopen week ook echt naar de kliniek is geweest én of ze haar wel kennen daar…
Als mijn collega aan het bellen is, moet Grace blijkbaar opeens erg nodig naar het toilet, dat is best toevallig 😉    Het nummer blijkt niet te werken. We vertrekken weer en vertellen haar dat we het zullen controleren in de kliniek.

Die week gaat mijn collega langs in de kliniek en blijkt mijn vermoeden waarheid…deze dame is waarschijnlijk helemaal geen aidspatiënt en heeft gewoon zelf een kaart gemaakt op de één of andere manier aan medicatie gekomen en doet nu net of ze ziek is en hulp nodig heeft….

Ik ben verbaasd, écht verbaasd, maar ook verbouwereerd en geïrriteerd en misschien eigenlijk ook wel gewoon boos. Hoe is het mogelijk om daarover te liegen? Hoe krijg je het überhaupt verzonnen?

Grace, genade… Maar wij komen niet meer op bezoek, dat is duidelijk.