Home / Nieuws / Een andere wereld, deel 1

Een andere wereld, deel 1

Een aantal tradities en gebruiken uit Kenia (m.n. van de Luo-stam)

  • De oudste zoon heeft een belangrijke plaats in de familie. Als de vader niet aanwezig is of is overleden neemt hij de taken van de vader op zich. Hij is degene die verantwoordelijk is voor zijn broers/zussen (o.a. bijvoorbeeld schoolgeld etc).
  • Als de oudste zoon richting de volwassenheid gaat bouwt zijn vader een huisje voor hem op het erf. Dit gebeurd volgens traditie aan de rechtse kant van het huis. Dit huisje wordt Lion genoemd. Vaak is het gemaakt van houten palen die gevuld worden met stenen en aangesmeerd met modder, met een golfplaten dak.
  • Wanneer deze zoon gaat trouwen, moet het huis afgebroken worden en bouwt hij een nieuw huis voor zijn vrouw, waar zij gaan wonen (op het erf bij de ouders dus). Na verloop van tijd moet hij i.p. het erf van zijn ouders verlaten en dus ergens anders een stuk grond kopen en daar hun huis bouwen. Als de familie veel grond heeft wordt dit verdeeld en kan de zoon ook ‘zijn’ stuk land gebruiken om te bouwen.
  • Het is gebruikelijk dat Kenianen een eigen stuk grond hebben waar zij zelf een huis op bouwen. Rijtjeshuizen oid zijn hier niet, een huis kopen is een zeldzaamheid, je bouwt zelf je huis.

 

  • Als de man overlijdt en hij heeft nog geen huis gebouwd voor zijn vrouw, dan zal de community een huis bouwen voor de vrouw, vóór de man begraven kan worden.
  • Na het overlijden van een persoon kan het soms wel 2-3 weken duren voor er een begrafenis is. Er moet namelijk eerst geld ingezameld worden voor de begrafenis. Al de dagen tussen het overlijden en de begrafenis gaan mensen op bezoek (meestal ’s avonds na het werk) bij de familie van de overledene om met hen mee te rouwen en te bidden.
  • Om geld bij elkaar te krijgen voor begrafenis wordt er vaak een inzamelingsactie gehouden. Als je geen familie hebt die dit doet dan doen buren het op straat. Elk voertuig wat langs komt moet stoppen en geld doneren.
  • Op een begrafenis komen gerust 500 mensen af. Al deze mensen krijgen ook te eten. Bijna alle begrafenissen zijn op zaterdag. Op vrijdagmiddag wordt het lichaam van de overledene uit het mortuarium gehaald en naar huis gebracht. Daar komen de mensen bijeen en velen blijven heel de nacht bij de familie, o.a. ook om te koken, het graf te delven etc. De volgende ochtend start de begrafenis.

 

  • ’s Avonds zijn er verder eigenlijk bijzonder weinig activiteiten, geen vergadering, geen ‘kerken-werk’ of afspraak met iemand voor een ‘bakkie koffie’. Dit gebeurd allemaal overdag. Dit is ivm de onveiligheid van het reizen in het donker. De meeste mensen hebben geen auto en reizen dus met het openbaar vervoer.
  • Mensen kennen hier niet het gegeven van een familienaam. Iedereen krijgt hier ip drie namen; twee namen en de naam van de vader. Echter, ze krijgen de middelste naam van de vader. Als voorbeeld, Elijah heet Elijah Ogoye Olweny, zijn vader heette Cleophas Olweny Ogoye. Als Elijah een kind zou krijgen zou dit kind bijvoorbeeld Jorim Onyango Ogoye heten. De achternaam is dus de middelste naam van de vader. Heel verwarrend voor ons, Hollanders. Maar het is voor de Kenianen apart dat wij allemaal dezelfde familienaam hebben. Hoewel Elijah’s namen niet heel origineel zijn, want er zijn ongeveer 8 andere mannen die ook Elijah Ogoye heten. Elijah zijn opa heette namelijk zo en was een respectvolle man, die dus veel vernoemd is.