Home / Nieuws / Het vervoer in Kenia

Het vervoer in Kenia

Om jezelf te verplaatsen in Kenia/Kisumu zijn er verschillende mogelijkheden.

Uiteraard hebben we de benenwagen ;-). Gratis en voor niks, met als extraatje vaak een goede sunburn. Veel mensen kijken raar op dat ik er soms voor kies om te lopen. Elke taxivorm die voorbij komt zal vragen of ze mij ergens heen kunnen brengen.

Benenwagen

Daarnaast kun je een bodaboda nemen. De taxichauffeur heeft in dit geval een fiets met achterop een kussentje en twee steuntjes aan de zijkant voor je voeten. Als echte Hollander zijn we natuurlijk wel gewend om achterop een fiets te zitten, maar dat neemt niet weg dat dit mijn minst favoriete vervoersmiddel is. Het voelt voor mij zo oncomfortabel dat iemand zich volledig in het zweet fietst voor jou. Kisumu is geen vlakke stad en het gaat dus nogal eens wat berg op-of afwaarts. Ik probeer dit vervoersmiddel dus zoveel mogelijk te ontwijken.

Bodaboda

Wil je sneller verplaatst worden dan kies je voor de pikipiki, de motortaxi. Dit is één van mijn favorieten. Overal in de stad zijn vaste standplaatsen waar elke pikipiki zijn eigen plek heeft. Vlakbij ons huis is er ook zo’n standplaats, waar we een betrouwbare ‘driver’ hebben. Als ik een piki nodig heb, dan bel ik hem. Hij is een goede en veilige rijder en rekent voor mij gewoon de gewone prijs ipv het dubbele ivm mijn huidskleur 😉
Helaas hebben de meeste geen of maar één helm en zitten we dus altijd zonder helm achterop. Niet de beste keus, maar het kan niet anders. En uiteraard kan er meer dan één persoon achterop, twee drie of vier mensen is geen uitzondering..

Piki

Ook hebben we dan nog de tuktuk. Genoemd naar het geluid wat de tuktuk maakt. Een driewiel motor, afkomstig uit India. In bepaalde delen van de stad is dit het openbaar vervoer en zit je dus met meerdere mensen opgepropt in de tuktuk. Hoe meer mensen, hoe meer geld uiteraard. Om bij ons werk te komen moeten wij een stuk de tuktuk nemen, dit kost 0,20 pp.  Er staat altijd braaf op vermeld dat het voor 3 passagiers is, maar op het bankje achterin moeten vier mensen gepropt worden. Daarnaast kunnen er aan beide kanten van chauffeur ook nog iemand zitten, wat dus in totaal minimaal zes passagiers en een chauffeur is.

Tuktuk

Voor langere afstanden hebben we dan nog de matatu, een minibus. Het meest dodelijke  vervoersmiddel wat er bestaat in Kenia, maar we moeten er helaas dagelijks gebruik van maken. Afgelopen jaar waren er in het eerste half jaar alleen al 1574 doden door ongelukken in het verkeer, waarbij velen veroorzaakt worden door vreselijk roekeloos gedrag van de matatu drivers.
De busjes zijn geschikt voor 14 personen, maar er zitten altijd minimaal 19 mensen in. Alle matatus hebben een conducteur, iemand bij wieje aangeeft wanneer in of uit wilt stappen en het geld int. De conducteur hangt 9 van de 10 keer op de treeplank en als de deur toch echt dicht moet dan hangt hij half staande over de mensen heen die bij de deur zitten. Als de matatu vol is, maar er toch nog mensen mee willen dan staan er soms drie mensen op de treeplank (met een open deur uiteraard). De matatu drivers staan bekend om hun roekeloze gedrag. Ze willen zo snel mogelijk op de bestemming aankomen om zoveel mogelijk geld te verdienen uiteraard. Het grootste gedeelte van onze reis elke dag van en naar de office, is met de matatu. Om eerlijk te zijn heb ik nog nooit zo vaak gebeden wanneer ik onderweg was.
Matatu 2  Matatu 1

Als laatste is er ook nog de ‘normale’ taxi, zoals we die in Nederland kennen. Maar dat is hier in Kisumu erg prijzig waardoor we daar geen gebruik van maken.