Home / Nieuws / In de matatu…

In de matatu…

Je weet dat je met de Matatu hebt gereisd als:

  • Je met 26 man, vrouw en kinderen in een busje gepropt zit waar op staat 14 personen.
  • De remmen niet meer werken en de chauffeur, om af te remmen, de matatu de struiken in laat rijden…
  • Je nog nooit zoveel gebeden hebt om veilig op de plaats van bestemming te arriveren.
  • Je met brandplekken op je benen uitstapt doordat je geen centimeter kunt verschuiven en je helaas met je benen op het motorblok moet leunen, en na een hele (!) dag gereden te hebben is het motorblok best heel erg warm.
  • De chauffeur zoveel mogelijk mensen per dag wil vervoeren, en dus niet wil wachten in de file, je neemt dan gewoon het stukje van de weg waar de fietsers rijden en voetgangers lopen (je kunt je dus vast wel voorstellen hoe gevaarlijk dat is).
  • De chauffeur denkt dat het sneller gaat als hij de baan van de tegenliggers gebruikt, met alle gevolgen van dien.
  • Je regelmatig spierpijn hebt op de vreemdste plekken door dat je in de meest onmogelijke houdingen moet zitten.
  • Er bij elke politiepost een steekpenning betaald wordt, door alle matatus!
  • Het portier van de bijrijder niet meer open kan en je dus via het portier van de bestuurder naar je plek moet kruipen.
  • Je nat wordt als het regent omdat er geen raam meer is, uiteraard precies aan de kant waar jij zit.
  • Het busje zo vol geladen wordt dat het bij elke schok/hobbel volledig op de banden zelf rust.
  • Je soms halverwege uit moet stappen omdat het busje het begeeft.
  • De hele reis je hoofd gebogen moet houden omdat je anders een zeer grote kans hebt op een enorm ei op je hoofd 😉
  • Als het busje vol is, je altijd nog op de treeplank kunt staan, dat zijn weer drie klanten meer tenslotte.
  • Er niets van je intieme zone overblijft, doordat de conducteur je boezem/hoofd/schouder soms als steun gebruikt om de betalingen te regelen van de mensen op de achterste rij.
  • Er niet gek opgekeken wordt als je met een bosje kippen (letterlijk een bosje, ze zitten allemaal aan elkaar gebonden met de poten) de matatu in wil.
  • De hendel van het portier afgebroken is en er gewoon een spijker ingeslagen wordt.
  • Het zweet in straaltjes van je benen loopt door de warmte en het op elkaar gepakt zitten.
  • Je regelmatig met tassen vol boodschappen naar de achterste plek moet zien te worstelen door een  ‘gangpad’  wat ongeveer 20 centimeter breed is, apenkooien is er niks bij.
  • Er eerst ongeveer zeven mensen voor jou uit moeten stappen als je op je plaats van bestemming bent gekomen, die vervolgens allemaal weer terug het busje in moeten.
  • Je elke keer weer dankbaar bent als je veilig op je plaats van bestemming bent gekomen.

IMG_20160225_152138IMG_20160225_152121